Prof. dr hab. n. med. Marian Klinger

Członek Komitetu Nauk Klinicznych PAN, Kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych i Nefrologii Instytutu Medycyny Uniwersytetu Opolskiego

Urodził się 16.05.1948 w Warszawie. Tytuł profesora nauk medycznych, specjalisty w dziedzinach chorób wewnętrznych, nefrologii i transplantologii klinicznej uzyskał w roku 1992. Wśród zajmowanych przez Profesora Klingera stanowisk uniwersyteckich wymienić należy: w latach 1998 -2018 był kierownikiem Katedry i Kliniki Nefrologii i Medycyny Transplantacyjnej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, w latach 1993–1999 i 2009-2016 zasiadał w Senacie Akademii Medycznej i UM we Wrocławiu, natomiast od roku 1999 do 2005 pełnił funkcję prorektora ds. nauki AM. Od października 2018 jest profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Opolskiego oraz kierownikiem Kliniki Chorób Wewnętrznych i Nefrologii. W latach 2011 - 2016 pełnił funkcję konsultanta krajowego w dziedzinie nefrologii. Od 2012 do 2016 był członkiem Krajowej Rady Transplantacyjnej - w tym od roku 2014 r. jej przewodniczącym. W latach 2012 - 2016 zasiadał w centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów, której członkiem jest także w obecnej kadencji - na lata 2017-2020. Od roku 2002 do 2006 pracował z wyboru w Komitecie Patofizjologii Klinicznej PAN, a obecnie (kadencja 2015-2018) został wybrany do Komitetu Nauk Klinicznych PAN i zasiada w Prezydium tego komitetu. Profesor Klinger odbył staże zagraniczne m.in. w Klinice Nefrologii w Bazylei (Prof. G. Thiel, sierpień 1985), w Klinice Nefrologii w Monachium (Prof. H.J. Gurland, grudzień 1992), a także staż podoktorski w Klinice Nefrologii Uniwersytetu Południowej Kalifornii w Los Angeles (Prof. S.G. Massry, 1987/88). Główne zainteresowania kliniczne i naukowe Profesora to immunopatologia, klinika i terapia pierwotnych i wtórnych kłębuszkowych zapaleń nerek, toksyny mocznicowe, dostęp naczyniowy dla celów hemodializy, czynniki wpływające na adekwatność hemodializy i dializy otrzewnowej, a także monitorowanie odpowiedzi immunologicznej u biorców przeszczepu nerki oraz zastosowanie nowych protokołów leczenia immunosupresyjnego po przeszczepieniu nerki. Jest autorem 625 publikacji pełnotekstowych, które uzyskały 6043 punktów w klasyfikacji Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. 241 prac (pominięto publikacje kontrybutorskie) zostało ogłoszonych w czasopismach z listy filadelfijskiej, uzyskując współczynnik oddziaływania (IF) 441,8 punktów. Prace, których jest współautorem uzyskały 4760 cytowań (bez autocytowań), współczynnik Hirscha – 28 (według Web of Science).